گاه چو چوگان شود گاه شود گوی ها

در حجب مشک موی روی ببین اه چه روی

آنک خدایش بشست دور ز روشوی ها

بر رخ او پرده نیست جز که سر زلف او

از غلط عاشقان از تبش روی او

صورت او می شود بر سر آن موی ها

هی که بسی جان ها موی به مو بسته اند