آن آصف بارگاه ملک جم

آوخ که ز جبن و غفلت افزودی

هنگامه بستگی غمم بر غم

خواهم که حمایت از تو برگیرد

تا با دوسه هجوآن کنم با تو

کت خانه شود حظیره ماتم