که مه روزه ز جان و دل ما برد آرام

همچو طاوس بپا خیز و بریز از دل بط

به قدح باده گلرنگی چون خون حمام

داد دل بستان از باده درین فرخ عید

باده بگسار و به جای شکر و نقل بخوان

هر زمان مدحت مخدوم من آن صدرکرام