باده بگسار و به جای شکر و نقل بخوان

به قدح باده گلرنگی چون خون حمام

داد دل بستان از باده درین فرخ عید

که مه روزه ز جان و دل ما برد آرام

هر زمان مدحت مخدوم من آن صدرکرام