سیب بگفت ای ترنج از چه تو رنجیده ای

سبزه سخن فهم کرد گفت که فرمان تو را

گفت قرنفل به بید من ز تو دارم امید

گفت عزبخانه ام خلوت توست الصلا

گفت من از چشم بد می نشوم خودنما

فاخته با کو و کو آمد کان یار کو

کردش اشارت به گل بلبل شیرین نوا