نهاد در بر او خوان پرزنان رستم

چو زد به آتش سیگار را و برد به لب

ز حیرت آورد انگشت بر دهان رستم

پذیره گشت ورا در سرای بیرونی

چو خواست منقلی از بهر فور، کرد بدل

یکی ز مغبچگان مرد را گمان رستم

شکفته گشت و یکی مجمرش نهاد به پیش