گریست رستم و شد داغ خاطرش تازه

ز فرط شادی مستانه شد چمان رستم

بخواند قصه اسفندیار رویین تن

که درنبرد بکشتش به رایگان رستم

بگفت کاش نبودی در این جهان رستم

من آن گنه بنکردم که کرد آن گشتاسب

وگرنه بود به جان بنده بغان رستم