ز عکسشان فلک سبز رنگ لعل شود

قبای لعل ببخشیده چهره ما را

به گاه جلوه چو طاووس عقل ها برده

گشاده چون دل عشاق پر رعنا را

قیاس کن که چگونه کنند دل ها را

درآورند به رقص و طرب به یک جرعه

هزار پیر ضعیف بمانده برجا را