به رسم هدیه به نزدیک میهمان رستم

جوان درست نفهمیدکاو چه گفت ولی

به طبع شد سر تصنیف و رست از آن رستم

چوگشت صبح فرستاد چند سکه زر

نهاد خنجر زربن نیام دسته نشان

به روی هدیه به عنوان ارمغان رستم

جوان چو آنهمه زربنه دید، کرد طمع