که وقت جنگ بگیرند ناگهان رستم

به فکر تجزیه سیستان فتاده ، از آن

تفنگ و توپ کند جمع در نهان رستم

من اهل قلعه او را نهان فریفته ام

اگر به بنده ز لشکر دهند گردانی

شود دلیری و گردش بی نشان رستم

سپهبدان خراسان فسون او خوردند