اگر به بنده ز لشکر دهند گردانی

تفنگ و توپ کند جمع در نهان رستم

من اهل قلعه او را نهان فریفته ام

که وقت جنگ بگیرند ناگهان رستم

شود دلیری و گردش بی نشان رستم

سپهبدان خراسان فسون او خوردند

که شد ز همت او نیتش عیان رستم