بجست برقی و شد سخت شادمان رستم

تریز جبه به خنجر درید و آخت برون

پری که داشت نهان در میان جان رستم

فسون بخواند وبزد سنگی از برآهن

پس از دو ساعت اندر افق سیاهی دید

که می درآمد از اقصای زاهدان رستم

نگاه کرد به بالا و دید پران است