براستان که برون زاستانه اند، گریست

به یزدگرد، به صحرای خاوران رستم

ز بیم جست و به سوی قفا ندید، چو دید

که گرگ برگله گشته است پاسبان رستم

چو دیدکج منشان را بر آستان رستم