فرامش کرده ای جاناکه عمریست

تمرتاشا ز بی مهریت زارم

زچون تودوست ازخودشرمسارم

تو را از جان و از دل دوستارم

حضور شه ز یاران غافلت کرد

خصوص از من که یاری پایدارم