نزل دو جهانش مختصر گیرم

آن عیش که تن از آن شود فربه

از نان جوینش ماحضر گیرم

وان کام که جان ازو شود خرم

یک باره به دست عاطفت ، پرده

ازکار جهان کینه ورگیرم

وین نظم پلید اجتماعی را