بال و پر و پویه و اثر گیرم

شبگیر کنم به صفه بهرام

و آن دشنه سرخش ازکمرگیرم

زان نحس که بر تراود از کیوان

وان دست که پیش آرزوی دل

دیوارکشد، به خام درگیرم

نومیدی و اشک و آه را درهم