ببسته بود به من بخت ، این چنین میثاق

غم زمانه به سختی گرفته دامانم

ز بی وفایی این بخت سست پیمانم

که من بخوابم و اوخود بود نگهبانم

کنون بخفته مرا بخت و من چو مشتاقان

نشسته بر سر او لای لای می خوانم