لیک از صدر نکوکار مکن گو نکنم

ور به پنهانی بربست تو را زلف نگار

قصه بستگی اظهار مکن گو نکنم

ز نکورویان هرچندکنی شکوه بکن

اعتبارالملک آن کو به عیارکرمش

جز که دریا را معیار مکن گو نکنم

هرکه را روی ز دیدارش فرخنده نگشت