زلف تو چشم تو را برد بخواهد از راه

کس به عمدا خط ننگارد بر ماهی سیم

وآن سیه چشم ترا فتنه نباید آموخت

فتنه سازی نبود درخور بیمار و سقیم

یک ره ار، زآن مژه تیرزنش ندهی بیم

بیم ده بیم ، که زلف تو فسون ها داند

که از آن خیره شود جان و دل مرد حکیم