بیم ده بیم ، که زلف تو فسون ها داند

فتنه سازی نبود درخور بیمار و سقیم

زلف تو چشم تو را برد بخواهد از راه

یک ره ار، زآن مژه تیرزنش ندهی بیم

که از آن خیره شود جان و دل مرد حکیم

بیم آنست که چشم تو شود فتنه طراز

واین دل من شود از فتنه چشم به دونیم