جای آن زلف مده خیره بر آن عارض پاک

واین دل من شود از فتنه چشم به دونیم

بینم آن زلف تو خمیده برآن عارض تو

چون تهی دستی خمیده بر مرد کریم

دوزخی را نبود جای به جنات نعیم

ای همه پاکی وخوبی به هم آورده خدای

پس ببخشوده بدان عارض چون در یتیم