تاکه شود فتنه دو چشمت افزون

لاله به خروار برد ومشک به خرمن

آنچه به من کرد طره تو، نکرده است

با جگر اشکبوس ، تیر تهمتن

زلف تو هردم زند بر آتش دامن

هیچ نکردم ز جان دربغ ، من از تو

نیز ز بوسه مکن دربغ تو از من