به آب اندر چنان تابی که سیمینه یکی مجمر

مشعشع چون ز الماس تراشیده یکی معدن

یکی معدن که آن معدن بود بر آسمان پیدا

یکی دوزخ ، که آن دوزخ بود زیر فلک آون

به میغ اندر بدان مانی که زرینه یکی هاون

بسان چاه ویلت ، ژرف منفذها، به پیرامون

چو دریای سعیرت موج ها زاتش به پیرامن