ولی آنان همی گردند مادر را به پیرامن

چو از مادر جدا ماندی فنون مادری خواندی

بزادی کودکانی چند زیباروی و سیمین تن

بزادی کودکان یک یک پس افکندی به صحراشان

اصول مادری زین جا به گیتی گشت پابرجا

که نشکیبد ز مادر هرچه کودک ابله و کودن

تو چون بر توده آرین شدی بی مهر و کم تابش