که نشکیبد ز مادر هرچه کودک ابله و کودن

بزادی کودکان یک یک پس افکندی به صحراشان

ولی آنان همی گردند مادر را به پیرامن

اصول مادری زین جا به گیتی گشت پابرجا

تو چون بر توده آرین شدی بی مهر و کم تابش

ز ایران ویژه هجرت کرد زی تو توده آرین

به هندستان و ایران قوم آرین جست وصل تو