به فرزندانت کن همره که گردد جانشان روشن

الا ای مهربان مادر، فره ور، شید روشنگر

یکی ز انوار عز و فر به فرزندانت بپراکن

از آن اسپهبدی فره اا که کورش یافت زان بهره

نم باران فراهم کن زمین از سبزه خرم کن

ز تاب نور خود کم کن ز فر و زور خود بشکن

شعاع جاودانی را که داری در درون ، سرده