از تف مرداد مه چو کامه تنین

وز در دیگر صدای پای قلاور

از دل و جانم قرار برده و تمکین

خوابگه تنگ من بود به شب و روز

گرمی مرداد مرده ام بدر آورد

قلب اسد هم بسوخت بر من مسکین

سجین گردد چو در به بندم و چون باز