همان کس که در وقعت اصفهان

به تخت و به تنگ و به رطل و به من

به ایران زمین رحمت آورکه هست

ز تو زنده چون شیرخوار از لبن

شمیدی به پیش عدو چون شمن

کنون در رکاب تو از فر تو

درد چرم بر پیل و بر کرگدن