تا به چند ای گل نازک ز چمن دلگیری

نوبهار است و بود پرگل و شاداب چمن

همه گل ها بشکفتند به غیر ازگل من

خیز و با من قدمی نه به تماشای چمن

صبحدم بر رخ گل آب زند ابر بهار

تو دگر برگل روی از مژگان آب مزن