کاوه را بین که برون آمد و زد بیخ فتن

نوز دجال از این شهر نکرده است خروج

کش نفوری تو چو افریشته از اهریمن

تو به دجال و فتن های نهانش منگر

ور دلت بسته یاران دیارست ، بخواه

آمد کار خود از بارخدای ذوالمن

آن خدایی که ز پیراهن فرزند عزیز