ایام نهفت آب و رنگم را

این آمد و برد امید پاداشن

از پای فتادم و نیاسودند

یک لحظه ز تاختن ، دی و بهمن

در نقش و نگار سایه و روشن

مویم به مثال صبح روشن شد

روزم به مثابه شب ادکن