تو پی هوا ربزی ، خون مردمان باری

گر تو زآدمی ؟ چه بود ازتو فرق تا حیوان

درپی غذا ریزد خون جانور، لیکن

سیر چون شود بندد، از درندگی دندان

ای نگشته هرگز سیر از دریدن انسان

ای که نالی از لندن ، وی که بالی از برلن

ای که گویی از مسکو وی که موئی از تهران