ای نگشته هرگز سیر از دریدن انسان

درپی غذا ریزد خون جانور، لیکن

سیر چون شود بندد، از درندگی دندان

تو پی هوا ربزی ، خون مردمان باری

ای که نالی از لندن ، وی که بالی از برلن

ای که گویی از مسکو وی که موئی از تهران

گوش کن که پیش از ما در جهان بسی بودست