قصرها که ایوانشان برگذشتی از کیوان

ای که نالی از لندن ، وی که بالی از برلن

ای که گویی از مسکو وی که موئی از تهران

گوش کن که پیش از ما در جهان بسی بودست

شهرها که بر هر در، صد هزار دربان داشت

و از گزند دوران گشت جمله بی در و دربان

ور نباشدت باور، رو ببین که در مغرب