کوبد آن یک ازکرزوس، کو یکی ملک بودی

خسروان کجا رفتند، با سپاه بی پایان

گر ندانی از گرزوس ، رو بجوی از سردیس

ور نخواندی از رمسیس ، رو بپرس از هرمان

کز خزاینش بودی ، چهرآسیا رخشان

مر مرا عمارت کرد، واندر آن امارت کرد

من بدم به عهدش بر، از نکوترین بلدان