گم شود سرچشمه چون فزون شود باران

برد زحمتی بی مر یافت اجرتی کمتر

لیک ره نشد نزدیک بین قبرس و عمان

حرص چون دهان بگشود، عقل راببندد چشم

هر ملک به ملک خویش، خاک ها بیفزاید

تا به کام دل یک چند اندر آن دهد جولان

کم شود به هر میدان از شمار مردم ، لیک