بهر جا و نان خوردند خون یکدیگر لیکن

بر سر فراخی جای ، بر سر فزونی نان

لیک هرچه زان کولان زان میان شدی کشته

خواجه در قفس راندی دیگری به جای آن

نه فراخ تر شد جای ، نه وسیع تر شد خوان

آدمی نخستین روز ازیکی پدر برخاست

هم به روز دیگر جست یک قبیله از طوفان