هم براین اثر رفتند، اولیای والاشان

آن قصص فرامش شد وان چهار تن ماندند

در میان آن غوغا، زار و مضطر و حیران

نعمت بشر جستند، انبیاء عالی قدر

بر تو پندها دادند در سعادت و عزت

تو ازآن نبستی طرف ، جز خرابی و خذلان

انبیا تو را گفتند نیک باش و نیکی کن