اشکمت نگردد سیر، جز ز لقمه حرمان

ایزدت بهر زحمت ، قوتی دهد ورنه

ز آسمان نیفشاند، نعمتیت در دامان

گرتو ز آسمان هر روز مائده طمع داری

با دعا اگر طفلی ، سیر گشتی و خفتی

خلق کی شدی هرگز، شیر مادر و پستان

ای شما که بگذارید عمر خود بنان خلق