خلق کی شدی هرگز، شیر مادر و پستان

گرتو ز آسمان هر روز مائده طمع داری

اشکمت نگردد سیر، جز ز لقمه حرمان

با دعا اگر طفلی ، سیر گشتی و خفتی

ای شما که بگذارید عمر خود بنان خلق

وانگه از خدا دانید، این مراحم شایان

لقمه های بی زحمت ، قهرهای یزدانی است