اندر آن فتادستید، دیده کور و دل عمیان

لقمه های بی زحمت ، قهرهای یزدانی است

کاندربن جهان گردد، هریک اژدری پیچان

هم درین جهان بخشد آن فلاکتی کامروز

چون بهار از ایزد خواه ، نعمت و شرف وانگاه

خود بکوش و یاری جوی ، از مهیمن سبحان

*