روی به شه کرد راست گفت که آنست آن

شیردل و پیل تن ، یکه سوار وطن

فارس لشکرشکن، قائد کشورستان

مهر ز برجیس خواست کاصل سعادت کجاست

تا تو نشستی به تخت تا تو رسیدی به گاه

گشت سمرها درست گشت خبرها عیان

فر تو تجدید کرد، عهد تو تکرار داد