لیکن درکه است سرسبز و جوان

با چند رفیق همراز و شفیق

هم نادره سنج هم قاعده دان

طی شد مه تیر شد نامیه پیر

جایی است نزه باغی است فره

کوهی است بلند آبی است روان

زین خطه بهار بیرون نرود