وای دوست مرا بی بوسه ممان

زان شیشه می زان تیشه غم

زان بیشه حال زان ریشه جان

ای چرخ مرا بی باده مخواه

نی نی نه رواست می بهر چراست

می بیخ هواست می اصل هوان

می خانه کن است دانش فکن است