زین کار پزشکان همه سرگشته و حیران

هرشب تبی آید چوتب ربع ا وتب غب

در تابه درافتد تن و در تاب شود جان

هر لحظه رود دردی و بازآید دردی

دانای بزرگ آنگه گوید که مر این را

چاره نبود هرگز، جزکندن دندان

*