بگریختم به عزلت از بیم حبس و رنج

ناکرده جرم ، از زن و فرزند و خانمان

قانع شدم به عزلت و عزلت ز من رمید

بر هرچه دل نهی ز تو بی شک شود رمان

هرچند بود عزلت با حبس توامان

گفتم مگر به برکت این انزوا شوم

از یاد مردم و برم از کید خصم ، جان