کآذرگشسب دارم اندر میان دل

بی گوش چون شنیدو چسان گفت بی زبان

هر لحظه ای خروش مغانی برآورم

زین آذری که هست به جان و دلم نهان

چونان که دارم آذر برزین میان جان

نشگفت ، ازین دو آتش سوزان که با منست

کاین حبسگاه تیره شود قبله مغان