گر شد به خاصیت سبب خنده زعفران

چون بنگرم در آینه بر دو رخان زرد

دل گیردم ز انده و اشگم شود روان

شد زعفران من سبب گریه از چه روی

چون بربط شکسته به کنجی فتاده ام

رگ های زرد تار کشیده بر استخوان

هر گه که تندباد حوادث وزد به من