که اندک اندک آیدهمی به یاد مرا

فتاده دیدم دل را خراب در راهش

ترانه گویان کاین دم چنین فتاد مرا

میان عشق و دلم پیش کارها بوده ست

اگر نمود به ظاهر که عشق زاد ز من

همی بدان به حقیقت که عشق زاد مرا

ایا پدید صفاتت نهان چو جان ذاتت