نفس را بگذار تا ز آفاق و انفس بگذری

نی مزاج خویش را هر دم فروتر داشتن

ای زده دست طلب در دامن نفس پلید

بایدت آن دست را پیوسته بر سر داشتن

سنگ را درهم شکن خواهی اگر زر داشتن

بشکن این آیینه زنگار سود نفس را

تا توانی چهره پیش مهر انور داشتن